Extatische Touareg blues van Bombino *****

Gepost op 15 april 2013


Wanneer CNN een half uur zendtijd aan een popartiest besteedt is er iets aan
de hand. Niet de reportage over Justin Bieber maar ene Bombino zal vanaf  8
juni een week lang daaglijks herhaald worden. Terwijl DWDD en Radio 3
(‘Altijd de eerste met nieuwe muziek’) zaten te slapen toerde deze
gitaar-sensatie afgelopen week langs het clubcircuit. Vrijdag hypnotiseerde
hij het Melkweg-publiek met zijn tranceverwekkende Touareg blues. Bombino,
alias Omara Moctar (1981) uit Niger, is de meest innovatieve rockgitarist
sinds tijden. Zijn desolate improvisaties verenigen het beste van Jimi
Hendrix, John Lee Hooker en Dire Straits. Deze Westerse invloeden zoog hij
op via You Tube en vermengde die met uitgebeende Sahara-blues. Daarin
bepaalt de cadans van kamelen het ritme, de wijdsheid van de woestijn de
melodie en het recente verleden de grondtoon. Want Toueregs zijn
gemarginaliseerde minderheden. Van oudsher kenden ze geen landsgrenzen,
immers trekkend door een gebied dat door Europese mogendheden werd opgedeeld
in Algerije, Burkina Faso, Libië, Mali en Niger. Ook de strijd om
grondstoffen (uranium in Zuid-Niger) bepaalde het leven van Bombino, hij is
dan ook een ‘Rebel with a cause’. Vanuit zo’n attitude werden rock & roll en
punk geboren, buiten de Westerse wereld herhaalt zich die geschiedenis. Voor
Dan Auerbach van de Amerikaanse Black Keys was dat het aanknopingspunt. Hij
haalde Bombino naar Nashville en nam er het album ‘Nomad’ op, distributie
door het grote platenlabel Warner deed de rest. Onversneden legde Auerbach
het authentieke rock ’n roll-geluid van Bombino en zijn band vast. Even
overrompelend speelde Bombino in de Melkweg de sterren van de hemel. Hij is
een artiest van weinig woorden met des te meer charisma. Zo groot dat hij
ongetwijfeld ook popfestivals aan zijn voeten krijgt, zoals komende zomer op
Lowlands en Into the Great Wide Open.
 door Stan Rijven

gepubliceerd in Dagblad Trouw